Een dagje naar het strand - oktober 2009

Column door Jan Visser

  “Hé, je gaat nu toch nog niet weg?”, vroeg Ferry.
Victor stopte het badlaken in zijn tas en schudde
het zand uit zijn broek. “Het is pas 17.00 uur, de
zon gaat nog lang niet onder. Ga lekker zitten,
dan haal ik wat te drinken”. De anderen vielen
Ferry bij. Maar Victor schudde van nee.
“Ik vertelde vanochtend al dat ik een bemiddeling heb.
Twee buren in mijn stadsdeel hebben ruzie over geluidsoverlast.
De zoon van één van de twee partijen studeert
piano en dat stoort de bovenburen. En omgekeerd
hebben de benedenburen wat op hun lever.”
“Kunnen ze het dan zelf niet oplossen?”, vroeg Ferry.
“Dat hebben ze al geprobeerd maar ze komen er niet
uit.” De klagers kregen van de politie advies om Beterburen
erbij te halen. Ik ben met een collega eerst apart bij
ze op bezoek geweest. Zoals zo vaak kijken ze er
verschillend tegenaan. Vanavond zitten we in het
buurthuis met z’n allen om de tafel.” Mary grapt: “En dan
ben jij de Rijdende Rechter?”
“Nee, wij leiden het gesprek. Eerst laten we ze allebei
rustig hun verhaal doen, ze horen van elkaar wat ze dwars
zit. Dat is soms de eerste keer dat ze goed naar elkaar
luisteren. Dan ontstaat er begrip. We vragen of ze samen
oplossingen weten. Vaak komen ze dan met ideeën die echt
zo gek nog niet zijn. Ze moeten er samen uitkomen. Als wij
ze voorschrijven hoe ze het op moeten lossen…” “Dat zou
ik niet pikken.” Mary keek er vies bij. “Maar wat heb jij er
nou aan, wie betaalt jou?” “Niemand, het is vrijwilligerswerk,
gewoon om mee te helpen aan een fijne buurt. En het is
hartstikke leuk als je merkt dat de lucht opklaart. Maar nu
moet ik gaan hoor”.
Hij sprong overeind, slingerde zijn tas over zijn schouder en
met een vrolijke groet rende hij het duin op.

Heeft u een conflict met de buren?
Bel Beterburen, tel. 020 689 1859. Of kijk op www.Beterburen.nl