Drugsoverlast

Naar schatting zijn er in Amsterdam tussen de 4000 en 5000 chronische harddrugsverslaafden. De gemiddelde gebruiker is ouder dan veertig jaar en al zo'n twintig jaar verslaafd. Het zijn voor het merendeel mannen die verslaafd zijn. De helft van hen is in behandeling.

De verslaafden die verantwoordelijk zijn voor overlast en criminaliteit zijn grofweg onder te verdelen in de volgende groepen:

• verslaafde veelplegers.
• chronisch problematisch verslaafden.
• 'nieuwe' gebruikers.

Voorkomen
Jongeren experimenteren graag, dus ook met drugs. Geloofwaardige voorlichting, waarbij feiten en risico's niet overdreven worden, kan duidelijk maken wat drugs kunnen doen. In de voorlichting wordt met name aandacht besteed aan bepaalde gedragsvaardigheden.

Jongeren worden onder andere voorgelicht tijdens grootschalige dansfeesten (houseparty's danceparty's, etc) en in het reguliere uitgaansleven (discotheken, café's).

Aanpakken
Overlast wordt met de volgende middelen bestreden:

• Drugsoverlastgebieden. In Amsterdam zijn een aantal drugsoverlastgebieden, waar overlastveroorzakers voor acht uur en soms voor veertien dagen kunnen worden weggestuurd.
  
• Sluitingen van voor publiek toegankelijke inrichtingen. Niet toegestaan is dat in horecagelegenheden of andere openbare gelegenheden in harddrugs wordt gehandeld. Als dat wel gebeurt, sluit de burgemeester de inrichting. Dat kan hij doen op basis van de Opiumwet.
  
• Sluitingen van woningen wegens drugsoverlast. Sinds 1999 heeft de burgemeester op grond van de gemeentewet de bevoegdheid om drugsoverlast tegen te gaan door het laten dichttimmeren van woningen. Dit kan zich bijvoorbeeld voordoen als een woning wordt gebruikt voor drugshandel.

Daarnaast willen de driehoekspartners de handel in soft- en harddrugs gescheiden houden door strenge controle op de coffeeshops.

(Na)zorg
Er zijn naar schatting 1500 chronische harddrugsgebruikers die extreem problematisch zijn. Zij zijn chronisch verslaafd en/of dakloos en/of psychisch in de war. Sinds 2000 is er voor deze groep een persoonsgerichte aanpak. Vanaf één plek biedt men verslaafden ondersteuning bij huisvesting, financieel beheer, dagbesteding/werk en medische, geestelijke, verslavings, verstandelijke gehandicapte zorg onder het motto: "Zorg helpt". Een mentor zorgt voor een goede afstemming van de individuele behoefte en de beschikbare ondersteuning.

In Amsterdam zijn diverse projecten opgezet die mede door de geïntegreerde voorzieningen op één plek de overlast en criminaliteit van deze groep verslaafden terugdringt.